فصل سوم ابو طالب ، مؤمن قريش 1 . دورانديشى و ايمان ابو طالب مطالعه و بررسى حوادث پيش از هجرت پيامبر اكرم ( ص ) گوياى ده‌ها شاهد و دليل بر دورانديشى ابو طالب ( ره ) است . بهترين شاهدى كه الآن مىتوانيم بيان كنيم ، نكته‌اى است كه اندكى پيش در بحث نقض پيمان قريش آورديم . ديديم كه ابو طالب از آنان خواست تا صحيفه را بياورند و چنين وانمود كرد كه ممكن است ، بين آنان صلح و سازشى برقرار شود . به كارگيرى اين شيوه براى آن بود كه صحيفه باز نشود ، مگر علنى چنان كه همگان ببينند و نيز آنان را براى رو به رو شدن با يك حادثه بزرگ ناگهانى آماده سازد و راه را براى يك انتخاب منطقى فرا روى قريش هموار نمايد تا اين حقيقت را به آسانى بپذيرند و به آن ، ملتزم شوند . به خصوص هنگامى كه ابو طالب ( ره ) توانست از آنان براى تحقق هدف خويش وعده بگيرد و آنان را در مقابل شرافت سخن قرار دهد . اين اقدام زيركانه وى بر پايهء قواعد شرافت و رعايت احترام خويش و بر حسب معيارهايى بود كه بر اساس آن رفتار مىكردند . ابو طالب ( ره ) در اين راه تا حدود زيادى موفّق شد . چنان كه مردم فرياد